Dag 12: Nagasaki

Drie dagen na de atoombom op Hiroshima werd ook Nagasaki getroffen door een tweede atoombom. Met 70.000 slachtoffers was deze bom minder dodelijk dan de eerste atoombom, toch is het een zware gebeurtenis geweest in de geschiedenis van Japan. Het Atomic Bomb Museum van Nagasaki dat we in de ochtend bezoeken, pakt mij minder dan dat van Hiroshima. Misschien omdat het minder verhalen van overlevenden vertelt, of misschien dat mijn hoofd na Hiroshima een beetje vol zit.

We lopen door het Peace Park naar het Peace Monument. Ook zijn er in het Peace Park verschillende brokstukken te vinden van na de atoombom: de ruïnes van een oude gevangenis en een zuil die ooit onderdeel was van een Christelijke (ja, je leest het goed!) kerk in Nagasaki. Op het hypocenter waar de bom is ontploft staat een zwarte monoliet. Een van de slachtoffers van de atoombom was Sadako, een meisje dat de klap in eerste instantie had overleefd. Negen jaar na de bom bleek het dat ze leukemie aan de straling had overgehouden. In het ziekenhuis begon ze met het vouwen van duizend origami kraanvogels, in de hoop dat dit haar zou genezen. Maar na 8 maanden stierf Sadako. Haar klasgenoten hebben het werk voor haar afgemaakt. Zowel in Hiroshima als Nagasaki zien we veel klassen met schoolkinderen die de verschrikkelijke gebeurtenissen herdenken en die honderden gevouwen kraanvogels achterlaten. Voor ze hun kraanvogels achterlaten, spreken ze enkele gebeden uit en zingen ze een lied ter nagedachtenis.

Tussen 1633 en 1853 was Japan afgesloten van de rest van de wereld. Het was voor buitenlanders niet toegestaan om voet aan wal te zetten in Japan. Nagasaki was in deze periode een uitzondering. In Dejima mochten eerst Portugezen en daarna alleen Nederlanders voet aan wal zetten om handel te drijven met de Japanners. Nagasaki was lange tijd de enige poort tot Japan. Dejima ga ik morgen nog uitgebreid bezoeken. Maar wat mij wel opvalt tijdens mijn periode in Nagasaki is de grote hoeveelheid buitenlandse invloeden.

We nemen de tram vanaf het Peace Park terug richting het centrum van Nagasaki. Daar bezoeken we de Meganebashi Bridge. De brug zelf is niet eens zo heel spectaculair, maar wat veel leuker is, zijn de Japanse schoolkinderen die op allerlei verschillende manieren poseren op de rotsblokken voor de brug. We bezoeken twee tempels: de Kofukuji tempel (niet heel bijzonder t.o.v. andere tempels die ik tot nu toe heb gezien) en de Sofukuji tempel (één letter verschil).

Die laatste, de Sofukuji tempel, schijnt door en voor Chinezen te zijn gebouwd. De architectuur van deze tempel is daardoor nét even wat anders dan de rest van de tempels die ik in Japan heb gezien. Na het bezoekje aan Sofukuji loop ik via de China Town (een paar straten met veel Chineze restaurantjes) naar het zuiden. Daar liggen de zogenaamde ‘Dutch Slopes’. Dit was ooit dé plek waar verschillende buitenlanders zich vestigden nadat Japan weer werd opengesteld naar de buitenwereld. De Dutch Slopes stellen verder niet heel veel voor: een steile stenen helling en enkele westerse huisjes.

Tegen een van de heuvels van de stad, vind ik een diagonale lift, die mij in een paar minuten naar de Glover Sky Road brengt. Vanaf hier heb ik uitzicht over Nagasaki en het enorme cruiseschip dat op dit moment in de haven ligt. Ik koop een ticket voor de Glover Garden: een tuin die is vernoemd naar Thomas Glover, een Schotse koopman die zich in 1859 in Nagasaki vestigde en die een belangrijke rol heeft gespeeld in de industriële revolutie van Japan. De tuin karakteriseert zich door een groep westerse huisjes en Victoriaans-ogende tuintjes en terrasjes. Ook zie ik vanaf deze berg hoe het cruise schip luid toeterend de haven van Nagasaki uitvaart. Ik heb het idee dat het gelijk een stuk rustiger is geworden in Nagasaki.

Ik maak nog een foto van de Oura Cathedral. Omwille van de tijd en gezien de hoge toegangsprijs ben ik hier niet naar binnen geweest. Wél koop ik een Castella Ice Cream, een typisch Nagasakisch toetje: twee plakken (Castella) cake en daartussen zacht vanille ijs. Langs Dejima loop ik terug naar het hotel. Op advies van een reisgenoot eten we die avond op de vijfde verdieping van een warenhuis. Daar zitten een paar restaurantjes die, zoals gebruikelijk, hun eten in plastic vorm tentoonstellen. Mijn maaltijd die avond is een grote kom ramen in curry en een kommetje nasi-achtige rijst met kip.