Als je een beetje doorloopt en goed gebruik maakt van de trams heb je Nagasaki in één dag eigenlijk wel gezien. Oorspronkelijk was het plan om vandaag naar Gunkanjima te gaan, ooit een druk eiland, waardevol vanwege een, half onderwater gelegen, kolenmijn. Nu een verlaten spookstadje en het decor van de James Bond film ‘Skyfall’. Echter, door de tyfoon is de aanlegsteiger verwoest en kunnen we Gunkanjima alleen vanaf de boot zien, daarmee is voor mij de interesse er een beetje vanaf. Een groepje reisgenoten gaat wandelen bij Mount Unzen, een vulkanisch gebergte in de buurt van Nagasaki. Dat was ik eerst ook van plan, maar ik heb een beetje last van mijn voeten van al het wandelen en over twee dagen gaan we bij Mount Aso (een andere vulkaan) ook nog veel wandelen dus dat gaat ook niet door.
Het officiële reisprogramma raadt vandaag een excursie aan naar Huis ten Bosch. Een Nederlands-stijl themapark met kopieën van o.a. het centraal station van Amsterdam (nu wel écht), de Domtoren, de Oostpoort van Delft en natuurlijk Huis ten Bosch. Omdat het themapark best wel prijzig is en ik niet naar Japan ben gekomen om Nederland te zien, spreekt mij dit ook wat minder aan. Uiteindelijk besluit ik wat ik vandaag ga doen: in de ochtend wil ik nog naar Dejima waar ik gisteren alleen even langs gelopen ben en in de middag doe ik gewoon een dagje rustig aan.
Bij Dejima krijg ik de vraag of ik een Engelse ‘guide’ wil. Ik wil eigenlijk al ‘ja’ zeggen, maar werp een snelle blik op de mogelijkheden en kom tot de conclusie dat ik naast Engels, Japans, Chinees en Koreaans ook een Nederlandse guide kan nemen. Doe die dan maar! Dejima heeft de atoombom niet overleefd en alles is heropgebouwd. Toch is het leuk om hier rond te wandelen. Ze hebben geprobeerd om zo goed mogelijk te laten zien hoe het leven in Dejima was destijds. In de informatiefilmpjes worden cartoons getoond met VOC-mannen die in Nederlands praten over de handel of het weer. Natuurlijk wel met Japanse ondertiteling!
In de middag ga ik naar het Nagasaki Seaside Park om tot rust te komen. Hier eet ik mijn lunch op. Daarna schrijf ik in mijn schrijfblokje over de avonturen die ik tot nu toe heb meegemaakt. Rond een uur of twee besluit ik om te gaan geocachen (toch leuk om te kunnen zeggen dat je een geocache aan de andere kant van de wereld hebt gedaan). Onder de Japanners lijkt geocachen niet heel populair, de logs bij de twee gevonden geocaches waren vooral in het Engels van Europese en Amerikaanse toeristen die met of zonder cruise schip Nagasaki bezocht hebben.
In de avond zoek ik de rest van de groep weer op. We gaan samen met de Nagasaki Ropeway naar het Mt. Inasayama uitzichtspunt. Dit schijnt samen met het uitzichtspunt van Monaco en dat van Hong Kong uitgeroepen te zijn tot één van de drie mooiste ‘Night Views’ ter wereld. We zijn hier nog net op tijd om de zon onder te zien gaan. Daarna wordt het schemerig donker. We drinken een drankje in het café en keren dan nog terug om een paar nachtkiekjes te maken, die op het schermpje van mijn iPhone helaas veel minder mooi zijn dan met het blote oog.
Jordanië: Hoogtepunten in de Woestijn 