Als mijn reis één dag langer zou mogen duren, had ik die dag hier het liefst in willen zetten. Gewoon een dagje om een beetje bij te komen, te genieten van de rust, te wandelen over de woestijnvlakte en inspiratie op te doen voor mijn verhalen, maar helaas, we moeten weer verder. We worden weer opgepikt (dit keer door slechts 3 jeeps, want met een beetje proppen past dat ook…) en we rijden in een klein half uurtje terug naar het bezoekerscentrum waar de bus al op ons staat te wachten. Daarna rijden we door naar Akaba. We maken één tussenstop in het centrum van Akaba waar de groep de mogelijkheid krijgt om bier te kopen. Ik blijf lekker in de bus zitten. Mijn uitgaven tijdens de Jordanië reis vielen wel mee, maar als je ervan houdt om af en toe een biertje te drinken moet je toch een beetje op je portemonnee letten. Bier wordt nauwelijks gebrouwen in Jordanië maar vooral geïmporteerd. De prijs voor één flesje kan al gauw oplopen tot 5 dinar (ca. 6,20 euro)!
We komen aan bij een resort aan de oevers van de Rode Zee (dus niet de Dode). Daar stappen we aan boord van een jacht en varen we met Arabische muziek het water op. De muziek in Jordanië is (naar mijn mening) overigens niet heel spectaculair. Er zit weinig variatie in de muziek en als buitenstaander komt het voor mij over als een brei van Islamitische spreuken over een simpel melodietje. We krijgen flippers, snorkels en duikbrillen en mogen het water in. Dit schijnt een van de mooiste plekken te zijn ter wereld om te snorkelen en duiken. Ik sla over. Als ik mijn oren ook maar eventjes onderwater houd zitten ze daarna een dag dicht, bovendien ben ik de hele week al een beetje verkouden. Met de terugvlucht over twee dagen lijkt het me geen goed idee om te snorkelen. Ik ga wel het water in om een stukje te zwemmen. Dat valt overigens nog niet mee: ik ben niet gewend om te zwemmen met flippers, de stroming is behoorlijk sterk en de duikbegeleider heeft het tempo er behoorlijk inzitten.
Vanuit de boot kun je vier landen zien liggen: in de verte nog net een stukje Saudi-Arabië, aan de overkant van de ‘zee’ zie je Egypte en voor ons uit Israël en natuurlijk Jordanië. De boot maakt drie stops om te snorkelen. Naast prachtige koraalriffen en vissen, kun je ook het wrak van een boot en zelfs een tank zien liggen! Er is helaas geen mooi verhaal over hoe deze tank op de bodem van de zee is beland: de tank (en de boot ook overigens) zijn daar ‘neergelegd’ om het toerisme naar Akaba te stimuleren. Tussen de tweede en derde snorkelstop wordt de barbecue aangezet en onze lunch is vis: het is de eerste keer (en ook zo’n beetje de eerste mogelijkheid) dat ik vis eet in Jordanië. Omdat Jordanië maar een kuststrook van 26 meter heeft, is vis (behalve in Akaba) vrij zeldzaam.
Na de boottocht worden we naar het hotel gebracht. ’s Avonds eten we bij een restaurant met live muziek. Ik bestel de mixed-grill. De zanger zingt een tikkeltje vals en legt de klemtoon nét op de verkeerde plekken in de melodie: wat op zich best wel knap is. Na het eten geeft Usama ons nog een korte rondleiding door het centrum van Akaba. Bij een specerijenwinkeltje regelt hij met de eigenaar dat we mogen proeven. Daarna gaan we terug naar het hotel.
Jordanië: Hoogtepunten in de Woestijn 