Dag 1: Aankomst Amman

Dit is het begin van een bijzondere reis: Jordanië. Het begon allemaal toen ik op internet zocht naar een bestemming voor mijn volgende groepsreis. Door Corona dacht ik in eerste instantie aan een bestemming in Europa, totdat mijn oog viel op een zinnetje op de site van Shoestring: ‘helaas kunnen wij geen reizen aanbieden m.u.v. reizen naar Europa en Jordanië’. De reis sprak me aan en de meeste deelnemers die al geboekt hadden waren van mijn leeftijd, dus waarom niet?

Al snel ontmoet ik een deel van de groep bij het ontmoetingspunt op Schiphol. Met een hele papierwinkel aan Corona-formulieren check ik in bij de balie van Royal Jordanian. Beetje-bij-beetje komen we steeds meer medereizigers tegen: een paar achter de douane, een paar bij de gate, weer een ander in het vliegtuig en een deel pas bij aankomst op de luchthaven in Jordanië. Online had ik al een seat uitgekozen, eentje aan het raam zodat ik naar buiten kan kijken. In het vliegtuig blijkt dat het in-flight entertainment system van deze seat kapot is. Heb ik weer! Nu weet ik wel waarom dit nog de enige beschikbare window seat was. Gelukkig weet ik me de krappe 5 uur te vermaken met de Lonely Planet die ik heb meegenomen.

In de avond landen we in Amman. Na nóg een Corona-checkpost, maar nog vóór de douane zie ik een man met een bordje ‘Shoestring’. Niet onze gids, ik zal ‘m maar het vliegveld-mannetje noemen. Hij heeft blijkbaar de taak om groepen door het vliegveld te leiden. Nét voor de paspoort controle neemt hij onze paspoorten in, en via een speciaal poortje worden we om de paspoort controle heen geleid naar de bagagehal. Technisch gezien ben ik dus zonder paspoort Jordanië binnengekomen! 😀 Mijn koffer heb ik snel gevonden. Daarna is het wachten op het vliegveld-mannetje. Pas na 40 minuten komt hij terug met onze, inmiddels gestempelde, paspoorten. Hij leidt ons naar buiten en bij een touring car neemt hij afscheid van ons. Dit is onze chauffeur, Abdoellah, die ons de hele reis zal rondrijden. We rijden van de luchthaven naar Amman. Onderweg stopt de chauffeur bij een tankstation waar een tweede man instapt. Hij stelt zich voor als Usama, de tour guide tijdens onze reis. Pas één uur geleden heeft hij afscheid genomen van zijn vorige groep en nu mag hij ons al weer verwelkomen!

We worden naar het hotel gebracht en iedereen krijgt kamers toegewezen. Mijn kamergenoot en ik nemen de lift naar boven. Maar het pasje van onze kamer werkt niet! We gaan terug naar de receptie, waar ook een ander groepsgenoot klaagt dat zij de deur van haar kamer niet dicht krijgt. Wij juist niet open! De man achter de receptie typt wat in op zijn computer, houdt het pasje tegen een scanner en verzekert ons dat deze nu wel zal werken. Mijn kamergenoot houdt het pasje tegen de deur, een groen lichtje gaat braden en de deur gaat open. Hij doet het licht aan en ik werp een snelle blik in de kamer: er liggen wat dingen op de grond, het oogt wat rommelig. Dan trekt mijn kamergenoot van schrik de deur dicht. De kamer was al bewoond! Voor de derde keer terug naar de receptie. De man achter de receptie verontschuldigt zich en biedt ons een nieuwe kamer aan. Nog steeds ietwat verbijsterd gaan we terug naar boven en gaan we onze kamer naar binnen, dit keer gelukkig zonder andere hotelgasten.