Dag 4: Tokyo

Vlakbij ons hotel, in de wijk Shiodome, liggen de Hamarikyu Gardens. Deze tuinen zijn een welkome afwisseling tegenover de hectiek van het stedelijke Tokyo. In de tuin ligt een grote vijver met aan de rand van de vijver enkele paviljoen-achtige gebouwen. In het midden van de vijver ligt een eiland met een theehuis, verbonden met houten bruggetjes. Zo’n theehuis zie je overigens bij meer Japanse tuinen. Wat mij vooral aanspreekt is het contrast op de foto’s die ik maak, tussen het park-achtige landschap op de voorgrond en de bosjes wolkenkrabbers van Shiodome op de achtergrond van de foto.

Uitzicht vanuit een heuvel aan de rand van Hamarikyu Gardens. In het midden van de foto is het theehuis te zien.

Vanuit Hamarikyu Gardens nemen we een ‘river cruise’ naar Asakusa met een steampunk-achtige boot over de Sumida rivier. Dit biedt wat verkoeling, want in tegenstelling tot de vorige dag is het vandaag stralend weer en maar liefst 24 °C. We varen eerst nog een stukje de verkeerde kant op om andere passagiers op te pikken. Daarmee hebben we uitzicht over de Rainbow Bridge, een brug tussen het vaste land en het Canary Wharf-achtige havenfront van Tokyo. We zijn deze brug gisteren ook al overgestoken op weg naar het Borderless Museum, maar door de beslagen ramen was er toen weinig van de brug te zien.

Rainbow Bridge, gefotografeerd vanuit de River Cruise tussen Hamarikyu Gardens en Asakusa.

In Asakusa hebben we een vroege lunch in een sushi-restaurant. In tegenstelling tot wat veel westerlingen denken draait het in Japan écht niet alleen om sushi. Sushi-restaurants in Japan zijn ongeveer net zo gewoon als in Nederland en veel minder gewoon dan bijvoorbeeld ramen- of yakitori-restaurantjes. Maar als je dan een sushi-restaurant in Japan hebt weten te vinden is de sushi wel voortreffelijk! De sushi cirkelt rond in schaaltjes op een lopende band. Je kunt pakken wat je wilt en aan het eind telt de serveerster het aantal schaaltjes en bepaalt zo de prijs van de rekening.

Senso-ji

Na de lunch gaan we naar Senso-ji, de nummer één bezienswaardigheid van Tokyo, maar daarmee ook verschrikkelijk toeristisch. Aan de straat staat een grote rode poort, met een rode lampion. Daarna volgt een smalle straat met allemaal souvenir-kraampjes. Aan het einde staat een schaal met wierook stokjes, dan volgt nog een poort (zie foto) en vervolgens de tempel zelf. De Japanse tempels hebben vaak een gouden altaar met een of meerdere beelden, een aantal offerschalen en veel bloemen. Als bezoeker wordt je met een gaasje op een veilige afstand gehouden.

Het altaar van Senso-ji. Bij veel tempels en shrines mag het altaar niet gefotografeerd worden. Hier mocht dat wel gewoon, of ik heb een bordje gemist.

Vanuit Senso-ji breng ik in mijn eentje een bezoekje aan de Meji-Shrine. De Meji-Shrine ligt midden in het Yoyogi-park, een bos-achtige omgeving in de buurt van Shibuya. Grote houten tori markeren het pad dat je moet lopen om bij de shrine te komen. Vlakbij de ingang van de shrine staat een grote houten bak. Met schepjes kun je hier water uit scheppen om jezelf te reinigen voor je de shrine bezoekt. Na mijn bezoek rust ik uit in het Yoyogi-park. ’s Avonds eten we Udon (dikke noodles) in Roppongi, de uitgaanswijk van Tokyo.

Eén van de houten tori op weg naar de Meji Shrine.

Plaats een reactie

Ontwerp een vergelijkbare site met WordPress.com
Aan de slag